Meisjesploeg volley zorgt voor historische zege:
eerste maal goud op een EK

Ze sprongen en dansten in het rond, ze vlogen in mekaars armen, ze lachten, ze weenden, want ze hadden iets unieks verwezenlijkt:
de eerste Europese gouden medaille van een Belgische meisjesploeg volley was donderdagavond een feit na een 3-1 zege tegen finalist Servië: 25-23, 25-21, 10-25, 25-17.

Het werd een vrij eigenaardige finale, waarin opslagdruk en aangepaste receptie een beslissende rol speelden.
Zo zorgde in de eerste set Elien Ruysschaert met een reeks van acht opslagen voor de kloof in de eerste set, toen ze met haar float-services de Servische verdediging zodanig in verlegenheid bracht dat de score van 12-13 naar 20-13 evolueerde en die voorsprong gaven de Belgen niet meer prijs dankzij een alweer knap ingevallen Penders en de opslag van Van de Vijver, een tikkeltje geholpen door een positief ingesteld net.

Diezelfde Ruysschaert zorgde er ook in de tweede set voor dat er vanaf 4-4 naar 8-4 een eerste kloof geslagen werd.
De Belgische receptiespeelsters hielden globaal gezien goed stand, Van Hecke toonde enkele staaltjes van haar kunnen hoewel ze door de tegenstanders goed bestudeerd was, maar Dovogja, Heyrman in het midden, Van de Vijver met een ace en Ruysschaert met een beslissend blok sleepten ook de tweede set in de wacht.

De derde werd echter een complete uitschuiver voor de ganse Belgische receptie, die op een hoopje gespeeld werd door de tactische float-services van de Servische meisjes.
Als je negentien rechtstreekse of onrechtstreekse punten moet incasseren op de opslag van de tegenstander, ben je natuurlijk kansloos.

"Maar ik wist dat dit een veldslag verloren was, maar nog geen oorlog," wist coach Julien Van de Vyver.
Hij zorgde er wel voor dat de rust in de ploeg bewaard bleef en als Van Hecke enkele keren stevig uithaalde, waren de Belgen opnieuw gelanceerd.
Een ace van Thevenin, een reeks van zeven opslagen van diezelfde Waalse speelster en bij 8-4 in de vierde set voelde iedereen opnieuw de zege binnen bereik.
Van Hecke demonstreerde nog even haar klasse en bij 19-13 kwam de Europese titel steeds dichter.
Nog eens vier punten op rij via opslagen van Ruysschaert, een rake klap van Dovogja en een toets van Heyrman in het midden en een dol Belgisch feestje kon beginnen.
Europees kampioen: wie had dat durven dromen. De honderden Belgische supporters vierden meteen mee.

"Ik was eigenlijk meer bevreesd tijdens de halve finale tegen Italië, dan in de finale tegen Servië.
We wisten dat het een opslag-receptieduel zou worden en dat spelletje hadden we grotendeels onder controle.
Voor de afreis had ik in mijn dagboek gezet "Doelstelling: goud" en we hebben het gehaald.
Weet je trouwens dat we dit jaar nog niet verloren met deze ploeg: niet in de kwalificatiewedstrijden, niet in de oefenmatchen en ook niet in dit EK, waarin we toch volleygrootheden als Italië, Rusland en Servië klopten.
Maar alle verdiensten gaan naar de meisjes, want zij hebben het uiteindelijk gedaan," wist coach Julien Van de Vijver, die al wel zijn dochter Ilka, Heyrman en Van Nimmen sinds hun zes jaar begeleidt in het volley.

Speelden voor België: Van Hecke, Van de Vijver, Dovogja, Heyrman, Thevenin, Ruysschaert, libero Van Nimmen. Vielen in: Van de Vonder en Penders.
(mc)

Lise Van Hecke MVP van het toernooi

Ilka Van de Vyver beste spelverdeelster

Als kers op de taart ging België niet alleen met Europees goud naar huis, hoofdaanvalster Lise Van Hecke werd ook nog uitgeroepen tot mvp en ontving ook nog een trofee als beste scorer en beste aanvalster van het EK.

Ilka Van de Vyver werd uitgeroepen tot beste spelverdeelster van het EK.

Een schitterende week voor het Belgisch volley.

(mc)

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

België verovert gouden EK<19 medaille

België - Servië (plaats 1-2)
Uitslag: 3-1 (25-23, 25-21, 10-25, 25-17)

De finale van het EK voor meisjes werd gespeeld voor een uitzinnig pulbiek, voornamelijk bestaand uit Belgische fans die naar Nederland waren afgereisd om hun heldinnen te steunen in hun laatste stop van hun betoverende EK-reeks, waarbij een medaille al zeker was.

De Belgischen begonnen vol zelfvertrouwen aan de klus, tot grote vreugde van hun luidruchtige fans, allemaal gekleed in gekke rode shirts. Maar Servië vond ook haar spelritme in een finale die EK-waardig bleek. De meiden van Van de Vyver - die het hele seizoen al samen hebben gespeeld in een soort van permanent trainingskamp – liepen weg na de tweede technische time out. Het Servische verzet bleef heftig, waardoor de Belgische coach een time out aanvroeg terwijl zijn team nog voor stond (23-20).
Bjelica dichtte het gaatje en de stand was weer gelijk (23-23); het Belgische publiek ging staan om aanvoerster van Hecke en haar team aan te moedigen met hun toeters.
Dat publiek explodeerde toen hun schatten de set in de wacht sleepten.

De Belgische droom ging door in de tweede set: solide blokkering en verdediging in combinatie met slimme lobs maakten een prachtige volleybalshow (12-9), terwijl de vechtlust van Servië zeker niet verdwenen was. Zelfs sprongservices kwamen voorbij in deze finale, nog een bevestiging dat de absoluut beste teams in de finale stonden. Voor de overvolle tribunes schakelde België naar 16-13 en de meiden in het rood maakten veel indruk op de toeschouwers met hun technisch en tactisch volwassen spel.
Uitblinkende aanvoerster Van Hecke scoorde vanuit iedere hoek, zelfs wanneer de passing niet optimaal was. Bij 23-20, gingen de Belgen, inclusief het jongensteam, weer staan om hun heldinnen toe te juichen en met een blok werd het 2-0 voor België.

Servië overdonderde onze Zuiderburen in de derde set door direct naar 0-6 te lopen; Bjelica Bjelica & Co. moesten ook wel terug slaan om zicht te houden op de gouden medaille. Servië domineerde deze set (23-9!).
De Belgischen leken even een black out te hebben, verdedigden slecht en richten zich in gedachten vermoedelijk al op de volgende set.

Van Hecke liet daarin zien – hoewel dat bewijs niet meer nodig was – dat ze een echte leider was voor haar team.
Ze scoorde na een paar spannende rallies en gaf daarmee wat vertrouwen aan haar team terug.
Het verloop van de wedstrijd draaide weer volledig om toen België uitliep naar een 8-3 voorsprong en haar weg vervolgde met een perfecte mix van vernietigende aanvallen en indrukwekkende blokken (13-8). Het Belgische publiek voelde dat een overwinning in de lucht hing en maakte zich vast klaar voor een onvergetelijk feest. Van Hecke wakkerde samen met coach van de Vyver het vuur in de laatste rallies aan en de prachtige zegereeeks van de meiden kwam tot de mooiste ontknoping toen de set en wedstrijd met duidelijke cijfers werd afgesloten (25-17).
De eerste echt belangrijke volleybalmedaille die een Belgisch jeugdteam ooit veroverde.

Lise van Hecke, die later werd verkozen tot Most Valuable Player, scorer ánd spiker van het toernooi zei na afloop: “Ik voel me zalig nu we de gouden medaille veroverd hebben. Ik had het niet verwacht na de halve finale van gisteren, je moet de finale toch nog spelen en winnen. IN de derde set waren we even nerveus en knakte er mentaal iets door de snelle 6-0 voorsprong van Servië. Maar in de vierde set hebben we bewezen dat we ook kunnen vechten.” Op de vraag of België de toekomstige wereldkampioen kan zijn, antwoordde ze: ”O ja, daar gaan we zeker voor!”

(Nevobo)