De dag na de historische zege

De dag na de geschiedenis

Kraken, zuchten en van niks weten

Wie dacht dat de Red Dragons donderdagavond een stevig feestje bouwden na hun historische winst, had het zeker mis voor. Nog een hap eten en het bed in, want het EK is nog niet beëindigd voor de Belgische volleyers. En ze hadden ook niet met 9-0 gewonnen, maar met 3-0. Ook niet slecht natuurlijk vermits het tegen Italië was, de volleynatie bij uitstek. Het feesten lieten ze bijgevolg aan de ouders en de meegereisde supporters over.

Wie ’s morgens bij het ontbijt zijn oor te luisteren legde, hoorde het bij sommigen kraken, bij anderen zuchten. “Weinig of niet geslapen omdat ik gewoon te veel pijn had aan die gekneusde enkel,” sakkerde Pieter Verhees. En voor de anderen moesten de ploegbegeleiders een apotheker zijn toprecette van de week bezorgen wegens de aankoop van pilletjes, zalfjes, poedertjes en andere bereidselen voor de getroffen schouders, ruggen, knieën, billen, zonder doktersbriefje wegens werkonbekwaamheid. Topsport kan toch lekker gezond zijn.

Politie

Om 10 uur werd de overstap met de bus gemaakt van Katowice naar Krakau. En dat onder politiebegeleiding, hoewel de instructies van de arm van de wet (letterlijk de arm buiten de wagen) door de niets vermoedende Poolse automobilisten, al dan niet moedwillig, niet altijd goed begrepen werden. De agenten geraakten er blijkbaar zelf de weg mee kwijt, want bijna moest de ganse bende ingescheept worden voor een vliegtuigreisje, want de politie had iedereen naar de luchthaven geloodst in plaats van naar het stadscentrum van Krakau. Oeps, foutje! Een stevig woordje tussen de busbestuurder en de politieman zorgde ervoor dat het gezelschap via enkele landelijke dorpjes dan toch op haar bestemming geraakte. Aan het hotel stonden de Bulgaren op hun bus te wachten en ze kregen van onze steeds even vriendelijke volleyers de hartelijke groeten en een ironisch dankwoordje omdat ze bij hen zulke leuke stage met niks dan nederlagen mochten ervaren. Wie zei er ook weer dat het kan verkeren?

Pers

Een middagmaal smaakt in alle hotels van Polen op dezelfde manier, moesten onze Red Dragons vaststellen, nadat even de mailberichten doorgenomen werden. “Red Dragons onze enige hoop” had er op een Pools spandoek gestaan. Vraag was of die uitspraak er kwam omwille van het sprankelend vertoon dat onze landgenoten op de vloer legden, of dat het kwam omdat de ploeg met de sympathieke Robert nog een scoutende Pool in de rangen had. In een Poolse krant werden Matthias Valkiers, Simon Van de Voorde en natuurlijk Sam Deroo geselecteerd in de ‘ploeg van de week’. In een Italiaanse sportkrant stond als titel ‘Begrafenis’. En verder de uitleg van de Italiaanse coach dat zijn ploeg op alle gebieden onder lag, veel slechter speelde dan een dag eerder, maar dat die Belgen niet mogen onderschat worden, want dat ze dit seizoen in officiële matchen nog niet te veel verloren. En dan waren er nog de sms’jes van het thuisfront, telefonische vragen voor interviews, kortom: de spelers waren wat blij dat ze na 13 uur nog even ongestoord konden rusten, de pijnlijke gewrichten laten verzorgen en om 19u de prachtige sporthal in Krakau, de Tauron Arena, verkennen.

De tegenstander kennen we niet, meneer!

Voor coach Vital Heynen en aanvoerder Sam Deroo kwam er rond het middaguur nog de obligate persconferentie bij met hun collega’s, die ook doorgestoten waren naar de halve finales. Gelukkig werd afgeweken van de klassieke rondvraag waaruit niets dan vooraf geknauwde antwoorden volgen – al weet je dat bij Vital Heynen natuurlijk nooit – en konden we overgaan tot individuele vragen. Bij de Russische coach Sergey Shlyapnikov bijvoorbeeld. De vragen moesten langs een beeldschone tolk gesteld worden, maar eigenlijk had het – voor de antwoorden van de Rus dan uitsluitend – niet gehoefd. “De Belgen speelden goed, mooi volley. Ik was niet helemaal verrast dat zij in de halve finale geraakten, want ze brengen kwalitatief volley, maar verder moet je me niks meer vragen, want we zullen pas deze middag en avond de ploeg ontleden. Echt kennen doe ik ze niet.”

Intussen legde Vital Heynen een Zwitserse journalist uit hoe de Red Dragons tot zulke prestaties kwamen. “Een heel goede opleiding in de Topsportschool en gewoon een steengoede generatie!” Kort en duidelijk. Met hun clubteams domineerden de Russen in Europese competities, zoals Vital zelf al ondervonden had. Maar dat zwakte Vital even af. “Die resultaten van de Russische clubteams kwamen er ook wel dankzij de buitenlanders die bij hen in dienst waren. Ik ken natuurlijk een aantal spelers individueel. Mikhailov is hun steengoede opposite, Volkov is de absolute coming-man aan het Russische firmament en ik denk dat we vooral moeten aankijken tegen hun drie echt wel hele grote middenmannen: Kurkaev (2m07), Vlasov (2m12) en Volvich (2m12). Voor het overige wacht ik ook af hoe onze scouters hen ontleed hebben. Hun status van ploeg die nog geen set verloor, zouden we toch moeten kunnen ontmantelen.” En zo ging dat nog even verder in het Engels, het Pools, het Duits… Het zal duidelijk zijn dat de Belgen door hun enthousiasme en hun mooi volley alvast de harten gewonnen hebben van vele neutrale supporters, maar zeker ook van de Polen, die de komende dagen de Tauron Arena tot de nok zullen vullen. Een welgekomen zevende man?

De wedstrijden zaterdag: 17u30 Servië – Duitsland; 20u30 België – Rusland (‘live’ op Sporza).

This entry was posted in EuroVolleyM, Heren, Nieuws. Bookmark the permalink.
 archive
23.11.2017 Avoc Achel de onverwachte halve finalist Detail
22.11.2017 Knack Roeselare eerste halvefinalist Beker van België Detail
17.11.2017 Zware lottrekking voor Belgische teams in Champions League Detail
16.11.2017 Euromillions Cup Finals op 18 februari Detail
16.11.2017 Amigos Zoersel de onverwachte halve finalist? Detail
13.11.2017 Kevin Klinkenberg klopt Lecat en Valkiers Detail

 archive
08.01.2017 Latvia – Belgium: 0-3 Detail
07.01.2017 Belgium – Turkey: 3-0 Detail
07.01.2017 Poland – Belgium: 1-3 Detail

join us on facebook